Serwis używa plików cookies, aby mógł lepiej spełniać Państwa oczekiwania. Podczas korzystania z serwisu pliki te są zapisywane w pamięci urządzenia. Zapisywanie plików cookies można zablokować, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej o plikach cookies możesz przeczytać tutaj.

Autorzy więcej

Rzekoma niedoczynność przytarczyc – przyczyny, objawy i leczenie

Rzekoma niedoczynność przytarczyc to rzadka choroba, w której organizm nie reaguje prawidłowo na parathormon mimo jego prawidłowego poziomu. Objawia się m.in. skurczami mięśni, drętwieniem kończyn i zmęczeniem. Choć bywa mylona z innymi schorzeniami, odpowiednia diagnoza i leczenie pozwalają skutecznie kontrolować jej przebieg.

Rzekoma niedoczynność przytarczyc to stosunkowo rzadka, ale istotna choroba zaburzająca gospodarkę wapniowo-fosforanową w organizmie. Choć jej nazwa sugeruje klasyczną niedoczynność, w rzeczywistości problem nie leży w produkcji hormonu przytarczyc (PTH), lecz w reakcji tkanek na jego obecność. Innymi słowy, organizm nie reaguje prawidłowo na parathormon mimo jego odpowiedniego, a czasem nawet podwyższonego poziomu we krwi.

Przyczyny

Najczęstszą przyczyną rzekomej niedoczynności przytarczyc są zaburzenia genetyczne – zwłaszcza mutacje w obrębie genu GNAS. Choroba może być dziedziczona lub pojawić się spontanicznie. W rzadkich przypadkach do zaburzeń funkcjonowania osi PTH–wapń dochodzi także wtórnie, np. na skutek niewydolności nerek, niedoboru witaminy D lub długotrwałego stosowania niektórych leków.

Objawy

Objawy rzekomej niedoczynności przytarczyc są podobne do klasycznej niedoczynności, co może utrudniać szybką diagnozę. Do najczęstszych symptomów należą:

  • drętwienie i mrowienie kończyn,

  • bolesne skurcze mięśni, szczególnie dłoni i stóp,

  • zmęczenie i osłabienie,

  • sucha skóra i łamliwe paznokcie,

  • zaburzenia rytmu serca (w zaawansowanych przypadkach),

  • w niektórych przypadkach – niskorosłość, otyłość oraz zwapnienia w obrębie mózgu.

Warto dodać, że w odmianie dziedzicznej – zwanej zespołem Albrighta – mogą pojawić się także deformacje kostne, niskie czoło, szeroki rozstaw oczu czy skrócone paliczki.

Diagnostyka

Podstawą rozpoznania jest badanie poziomu wapnia, fosforu i PTH we krwi. Charakterystycznym wynikiem jest niski poziom wapnia, podwyższony fosfor oraz wysoki poziom PTH. Lekarz może zlecić również badania genetyczne, obrazowe (USG, TK, scyntygrafię) oraz ocenę funkcji nerek i poziomu witaminy D.

Leczenie

Leczenie rzekomej niedoczynności przytarczyc skupia się na wyrównaniu poziomu wapnia i fosforu w organizmie. Stosuje się przede wszystkim suplementację wapnia i aktywnej formy witaminy D (np. kalcytriolu). W niektórych przypadkach konieczne jest wprowadzenie leczenia fosforopochodnymi oraz regularna kontrola poziomu elektrolitów. Kluczowa jest także odpowiednia dieta – bogata w wapń i uboga w fosfor.

U pacjentów z objawami neurologicznymi lub deformacjami szkieletowymi, włącza się fizjoterapię i rehabilitację. Leczenie powinno być prowadzone pod stałą kontrolą endokrynologa i regularnie monitorowane.

Więcej informacji o chorobie oraz praktyczne porady znajdziesz na stronie: https://pokonajchorobe.pl/rzekoma-niedoczynnosc-przytarczyc-przyczyny-objawy-i-leczenie/ miejsce, gdzie eksperci dzielą się wiedzą w przystępny sposób.

Data:
Kategoria: Gospodarka
Tagi: #tarczyca

mariusz7

O skutecznym marketingu - https://www.mpolska24.pl/blog/o-skutecznym-marketingu

Posiadasz stronę internetową i chcesz ją skutecznie wypromować w sieci? Dowiedz się jakie działania marketingowe przynoszą realne korzyści.

Komentarze 0 skomentuj »
Musisz być zalogowany, aby publikować komentarze.
Dziękujemy za wizytę.

Cieszymy się, że odwiedziłeś naszą stronę. Polub nas na Facebooku lub obserwuj na Twitterze.